Import przypraw i herbaty z Indii: cło bywa zerowe, ale uważaj na kontrole sanitarne

Zaktualizowano: 17 sierpnia 2026

Indie są naturalnym kierunkiem, jeśli myślisz o imporcie herbaty, przypraw albo produktów roślinnych. Samo cło często nie jest tu największym problemem. Znacznie łatwiej przeoczyć kontrole sanitarne, wymagane badania i dokumenty, przez które partia może zatrzymać się na granicy.

Dlaczego przyprawy i herbata z Indii kuszą

Indie kojarzą się z herbatą Assam i Darjeeling, ale również z kurkumą, kardamonem, kminem rzymskim, kolendrą, pieprzem, chili, imbirem i całym szeregiem innych przypraw.

Dla importera ten kierunek może być atrakcyjny również od strony celnej. W 2026 Indie nadal korzystają ze standardowego systemu GSP Unii Europejskiej. Część sektorów została wprawdzie wyłączona z preferencji na lata 2026-2028, między innymi chemikalia, tworzywa, tekstylia, metale czy maszyny, ale produkty z działu 9 CN, czyli kawa, herbata i przyprawy, nie znalazły się na indyjskiej liście zawieszonych sekcji.

To jednak nie znaczy, że możesz zamówić tonę kurkumy, zobaczyć niskie cło w kalkulatorze i uznać temat za zamknięty.

Przy żywności formalności na granicy potrafią być ważniejsze niż sama stawka celna.

Ile realnie wynosi cło

Nie ma jednej stawki „na przyprawy z Indii”.

Najpierw ustalasz dokładny kod CN produktu, a dopiero później sprawdzasz stawkę erga omnes oraz ewentualną preferencję dla Indii. Inny kod może mieć herbata czarna, inny zielona, inny pieprz niekruszony, inny mielony, a jeszcze inny gotowa mieszanka przypraw.

W 2026 preferencje GSP dla właściwej grupy produktów roślinnych z Indii nie zostały zawieszone. Oznacza to, że jeżeli Twój produkt spełnia reguły pochodzenia i dana pozycja taryfowa korzysta z preferencji, możesz zastosować stawkę GSP zamiast zwykłej stawki erga omnes.

Cło może więc w praktyce wynosić 0%, ale nie zakładaj tego na podstawie samego hasła „herbata” albo „przyprawy”. Dla części produktów podstawowa stawka może już być korzystna, dla innych znaczenie będzie miała preferencja. Ostatecznie decydują kod CN, postać produktu, kraj pochodzenia i aktualna taryfa.

Przy tej kategorii cło często okazuje się jednak prostszą częścią kalkulacji. Większe ryzyko zaczyna się tam, gdzie wchodzą przepisy dotyczące bezpieczeństwa żywności.

Jak nie stracić preferencji GSP

Preferencyjne cło nie pojawia się automatycznie tylko dlatego, że faktura została wystawiona przez firmę z Indii.

Musisz jeszcze wykazać preferencyjne pochodzenie towaru zgodnie z zasadami GSP.

Dziś odbywa się to poprzez oświadczenie o pochodzeniu. W systemie GSP Unia korzysta z REX, czyli Registered Exporter System. Dawne świadectwa Form A zostały zastąpione systemem samodzielnego deklarowania pochodzenia przez eksporterów.

Jest tu ważny próg.

Jeśli wartość produktów pochodzących w przesyłce przekracza 6000 EUR, oświadczenie musi sporządzić eksporter zarejestrowany w REX i podać swój numer rejestracyjny. Przy wartości do 6000 EUR oświadczenie może sporządzić również eksporter, który nie jest zarejestrowany w REX.

Oświadczenie może znaleźć się między innymi na fakturze albo innym dokumencie handlowym, który pozwala jednoznacznie zidentyfikować eksportera, towary i ich pochodzenie.

Jeżeli nie masz prawidłowego dowodu pochodzenia, nie zakładaj, że urząd „wie, że to z Indii”. Preferencyjne pochodzenie trzeba wykazać.

To podobna zasada jak przy innych preferencjach handlowych: najpierw sprawdzasz, czy produkt może korzystać z niższego cła, a potem czy masz dokument, który pozwala tę preferencję zastosować.

Prawdziwy próg wejścia: kontrole sanitarne

I tu zaczyna się część, którą najłatwiej przeoczyć.

Rozporządzenie wykonawcze UE 2019/1793 obejmuje określone produkty spożywcze i pasze pochodzenia niezwierzęcego z konkretnych państw. Produkty trafiają na listę wtedy, gdy wyniki kontroli wskazują podwyższone ryzyko, na przykład związane z pozostałościami pestycydów, mykotoksynami albo zanieczyszczeniem mikrobiologicznym.

Nie oznacza to, że każda przyprawa i każda herbata z Indii podlega temu samemu reżimowi.

Herbata o kodzie 0902 nie znajduje się obecnie na indyjskiej pozycji aktualnych załączników do rozporządzenia 2019/1793. W tabelach znajdziesz natomiast wiele przypraw z Indii. Dla porównania herbata 0902 jest obecnie wymieniona w tym rozporządzeniu w odniesieniu do Chin, co dobrze pokazuje, dlaczego liczy się jednocześnie produkt i kraj pochodzenia.

W przypadku przypraw z Indii lista jest znacznie szersza.

Załącznik I i II: dwa różne poziomy kontroli

Najprościej patrzeć na rozporządzenie 2019/1793 jak na dwa poziomy.

Załącznik I obejmuje produkty podlegające czasowo zwiększonej częstotliwości kontroli urzędowych przy wejściu do UE.

Od 30 czerwca 2026 znajdują się tam między innymi nasiona kminu rzymskiego z Indii, dla których częstotliwość określonych kontroli zwiększono do 50%, oraz cynamon i kwiaty cynamonowca, które przeniesiono do załącznika I z częstotliwością 20%.

Załącznik II oznacza bardziej wymagający reżim. W aktualnej wersji dla Indii znajdują się tam między innymi liście curry, gałka muszkatołowa, kwiat muszkatołowy, kardamon, kolendra, kmin rzymski, imbir, szafran, kurkuma, curry, kozieradka, tymianek i liście laurowe. W zależności od produktu częstotliwość kontroli wynosi obecnie między innymi 20%, 30% albo 50%.

Przy produktach z załącznika II dochodzi dodatkowy obowiązek. Przesyłce muszą towarzyszyć wymagane wyniki pobierania próbek i analiz oraz urzędowe świadectwo wystawione przez właściwy organ państwa trzeciego.

To już nie jest formalność, którą załatwiasz po tym, jak kontener wypłynął z Indii. Dokumenty i badania musisz uzgodnić z dostawcą wcześniej.

Lista zmienia się regularnie

Nie zapisuj sobie raz listy w Excelu i nie korzystaj z niej przez następne trzy lata.

Komisja ma obowiązek przeglądać wykazy z rozporządzenia 2019/1793 regularnie, w odstępach nieprzekraczających sześciu miesięcy. Aktualna wersja została zmieniona rozporządzeniem 2026/1206 i obowiązuje od 30 czerwca 2026.

Dobrym przykładem jest gałka muszkatołowa.

W styczniu 2026 usunięto indyjską gałkę muszkatołową z wcześniejszej pozycji załącznika I dotyczącej aflatoksyn, ponieważ wyniki kontroli się poprawiły. Nie oznacza to jednak, że dziś nie podlega dodatkowym wymogom. W aktualnej wersji znajduje się w załączniku II w związku z kontrolą pozostałości pestycydów, z częstotliwością 30%.

Podobnie wanilia i goździki z Indii zostały w styczniu 2026 usunięte z wcześniejszego wykazu dotyczącego tlenku etylenu. Dlatego stara lista znaleziona w artykule sprzed roku może dziś prowadzić Cię do złych wniosków.

Przed każdą dostawą sprawdzasz aktualny kod CN, kraj pochodzenia i obowiązującą wersję załączników.

Jak wygląda procedura wejścia do UE

Jeżeli Twój produkt jest objęty przepisami wymagającymi granicznej kontroli sanitarnej w ramach tego reżimu, przesyłkę musisz odpowiednio zapowiedzieć jeszcze przed jej przybyciem.

W Polsce informacje dla importerów publikuje Główny Inspektorat Sanitarny. Dla produktów objętych unijnymi wzmożonymi kontrolami importer wypełnia część I dokumentu CHED-D w systemie TRACES-NT. Bez przesłania części I CHED-D kontrola nie zostanie przeprowadzona.

Przybycie przesyłki do punktu kontroli granicznej trzeba zgłosić co najmniej jeden dzień roboczy przed planowanym przybyciem.

TRACES-NT to system elektroniczny. Konto zakładasz przed pierwszą taką dostawą, a przy kolejnych przesyłkach korzystasz już z tego samego systemu.

Towar objęty odpowiednimi przepisami musi wejść przez właściwy punkt kontroli granicznej, czyli BCP. Nie planuj więc trasy wyłącznie według najtańszego frachtu. Najpierw upewnij się, że wybrany punkt wejścia może obsłużyć Twój rodzaj przesyłki. GIS publikuje aktualne informacje dla importerów i wykaz właściwych punktów.

Kontrola może obejmować dokumenty, sprawdzenie tożsamości przesyłki oraz kontrolę fizyczną, w tym pobranie próbek do badań. Częstotliwość części kontroli wynika z odpowiedniego załącznika do rozporządzenia.

Dopiero prawidłowo zakończony CHED-D pozwala przejść dalej z przesyłką zgodnie z właściwą procedurą.

Załącznik II sprawdzasz jeszcze przed wysyłką

Przy załączniku I problemem jest przede wszystkim konieczność przejścia zwiększonych kontroli po wejściu do Unii.

Załącznik II wymaga więcej przygotowania po stronie dostawcy.

Jeżeli Twoja przyprawa znajduje się w tej części wykazu, musisz przed wysyłką ustalić, jakie dokładnie analizy są wymagane, kto może pobrać próbki, jakie laboratorium wykona badania i który właściwy organ w Indiach wystawi świadectwo urzędowe. Przepisy wymagają, aby przesyłkom objętym tym reżimem towarzyszyły wyniki badań i odpowiednie świadectwo.

Jeśli zamówisz towar od producenta, który nigdy nie eksportował tej kategorii do UE, a dopiero po załadunku zapytasz o dokumenty, możesz mieć poważny problem.

Dlatego pytanie do dostawcy nie powinno brzmieć tylko: „Czy wysyłacie do Europy?”.

Zapytaj, czy eksportował ten konkretny produkt do Unii Europejskiej, czy zna wymagania 2019/1793 i czy jest w stanie zorganizować dokumenty wymagane dla aktualnej pozycji produktu.

Zanim zamówisz: praktyczna checklista

1. Ustal dokładny kod CN. Nie wystarczy nazwa handlowa „chili”, „curry” albo „herbata”.
2. Sprawdź stawkę erga omnes i GSP. Upewnij się, czy w Twojej pozycji preferencja faktycznie daje korzyść.
3. Sprawdź dowód pochodzenia. Przy przesyłce powyżej 6000 EUR zweryfikuj, czy indyjski eksporter jest zarejestrowany w REX.
4. Sprawdź aktualne załączniki do 2019/1793. Patrz jednocześnie na produkt, kod CN, Indie jako kraj pochodzenia, rodzaj zagrożenia i częstotliwość kontroli.
5. Jeśli produkt jest w załączniku II, ustal badania przed zamówieniem. Dostawca musi być w stanie przygotować wymagane wyniki analiz i świadectwo urzędowe.
6. Zaplanuj właściwy punkt wejścia. Sprawdź BCP i nie wybieraj portu wyłącznie na podstawie ceny transportu.
7. Przygotuj TRACES-NT i CHED-D. Prenotyfikację robisz co najmniej jeden dzień roboczy przed przybyciem przesyłki.
8. Policz koszt zatrzymania i badań. Niskie cło nie pomoże, jeśli oszczędność zniknie przez dodatkowe analizy, obsługę kontroli i kilka dni postoju towaru.

Zanim zamówisz partię przypraw z Indii, policz koszt wejścia. Sprawdź cło, VAT i wpływ GSP w kalkulatorze kosztów importu z Indii. Przy tej kategorii cło bywa zerowe, ale realny koszt mogą zwiększyć badania, świadectwa i kontrola graniczna.

Tanie cło nie znaczy łatwy import

Import przypraw z Indii dobrze pokazuje, dlaczego nie warto oceniać opłacalności produktu tylko po cenie fabrycznej i stawce celnej.

Możesz znaleźć produkt z bardzo korzystnym cłem i dobrym kosztem transportu, a dopiero później odkryć, że wymaga określonych badań przed wysyłką, świadectwa urzędowego, CHED-D i wejścia przez odpowiedni BCP.

I właśnie dlatego przy żywności kolejność powinna być odwrotna.

Najpierw kod CN i aktualne wymogi. Potem dostawca i dokumenty. Dopiero na końcu zamówienie.

Lepiej sprawdzić to przed wpłatą zaliczki, niż dowiedzieć się na granicy, że partia stoi, bo brakuje dokumentu, którego producent miał dostarczyć jeszcze w Indiach.

Powiązane

Dział: Odprawa i procedury celne przy imporcie · ← Wszystkie poradniki